ทุจริตประพฤติมิชอบ

จุดเริ่มต้นของความผิดฐานต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการในประมวลกฎหมายอาญารวมไปจนถึงความผิดที่เกี่ยวกับการทุจริตประพฤติมิชอบต่างๆนั้นล้วนมาจากอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการต่อต้านการทุจริต ค.ศ.2003

และแน่นอนว่าในความผิดดังกล่าวนี้ได้ก่อให้เกิดปัญหาต่างๆมากมายในสังคม

ฉะนั้นแล้วหนึ่งในแนวทางที่สำคัญที่สุด ที่จะแก้ปัญหาดังกล่าวนี้ คือการกำหนดความรับผิดทางอาญาว่าด้วยความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการอันเป็นบทบัญญัติที่ควบคุมเจ้าพนักงานไม่ให้ไปใช้อำนาจในทางที่มิชอบแล้วก่อความเสียหายให้เกิดแก่รัฐและประชาชนผู้เป็นเจ้าของอำนาจอธิปไตย

ดังนั้นแล้วด้วยเหตุนี้ เมื่อตั้งต้นไปแล้วว่าเป็นการปฎิบัติหน้าที่เพื่อส่วนรวมดังนั้นการใดที่ทำในนามส่วนตัวแต่ไปปะปนกับการทำราชการความผิดนี้ก็ไม่ควรจะมีความผิดต่อตำแหน่งที่ราชการ

อีกทั้งในความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการของบ้านเราจะมีบทบัญญัติที่เป็นลักษณะความผิดเฉพาะทางที่กำหนดไว้ชัดเจนว่าการกระทำแบบไหนเป็นความผิดอะไร กับความผิดที่กำหนดไว้กว้างๆมากๆอาทิเช่นตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา157

ที่ได้วางหลักกฎหมายไว้ว่า

ผู้ใดเป็นเจ้าพนักงานปฎิบัติหรือละเว้นการปฎิบัติหน้าที่โดยมิชอบเพื่อให้เกิดความเสียหายแก่ผู้หนึ่งผู้ใดหรือปฎิบัติหรือละเว้นการปฎิบัติหน้าที่โดยทุจริต

เราจะเห็นได้ว่าความผิดฐานดังกล่าวเป็นความผิดที่มักนำมาใช้กล่าวหาเจ้าหน้าที่กันอย่างมากตามที่เราได้เห็นในข่าวสารต่างๆมากมายแต่ทว่า

ความผิดฐานนี้ก็มีปัญหาต่างๆมากมายอาทิ

ประการแรกความที่ไม่ได้มีการกำหนดว่าเจ้าหน้าที่ตามประมวลกฎหมายอาญาว่าด้วยความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการคือใครบ้าง

ประการต่อมาและเป็นประการที่สำคัญที่สุดคือการที่ฐานความผิดตามมาตรา157ได้กำหนดไว้กว้างเกินโดยใช้คำว่าปฎิบัติหรือละเว้นการปฎิบัติหน้าที่ซึ่งในมุมนึงค่อนข้างเป็นการกำหนดที่กว้างจนเกินไปทำให้เราไม่ทราบว่าท้ายที่สุดแล้วขอบเขตการบังคับใช้มาตรานี้อยู่ที่ตรงไหน

ปัญหาดังกล่าวย่อมทำให้ขัดกับหลักการบังคับใช้กฎหมายอาญาในเบื้องต้นที่ว่ากฎหมายอาญาต้องตีความบังคับใช้โดยเคร่งครัดอีกด้วย

#ทนายโตน